Skip to content

Learn

Weekend break. Even weg van het digitale. Gewoon leren omdat leren overal plaatsvindt. En omdat interactie tussen personen vaak een hele belangrijke rol speelt.

Moodlemoot 2011 keynote

Vandaag staat de Nederlandse Moodlemoot op het programma. Een dag over Moodle en aangrenzende thema’s. Ik doe kort verslalg van de keynote van Bert de Coutere. Zijn hoge tempo maakte het voor mij onmogelijk er een goed lopend verhaal van te maken. Maar de highlights zijn zeer de moeite waard: Hij leest voor uit eigen werk: zijn boek over Homo Competents ofwel HoCo’s.

Wat zijn eigenlijk de kenmerken van de competente mens? Bert is van mening dat deze competenties zijn veranderd, dat heeft impact op zowel de mens als op opleidingen en trainingen.

We gaan terug in de tijd. We stappen een denkbeeldige tijdmachine in:

Stap 1: de middeleeuwen met gildes en gildehuizen. De leerjongens leerden het vak van de meester.

Stap 2: de industriele revolutie: vast omlijnde procedures met een focus op presteren

Stap 3: jaren 50-60 het gouden tijdperk van bedrijven. Het bedrijf bepaalde voor een belangrijk deel de invulling van het leven van de werknemers. Vaststaande competenties

Stap 4: enkele jaren geleden tot nu, Thomas Friedman met zijn boek ‘the world is flat’ wordt aangehaald. Bert benadruk dat we dachten dat we het toen wel wisten. Chris Andersons boek The Long tail bewees het tegendeel. We dachten dat we het doorhadden. Free van dezelfde auteur liet zien dat ook het simpel verkopen van producten niet meer voldoende was. Vervolgens het boek van Daniel Pink – Drive, over hoe we onze werknemers gemotiveerd houden, maaf ook hier volstaan de oude principes niet meer.

Bert wijdt dit aan het internet. Het maakt de wereld kleiner dunner sneller en volatiler en dat maakt het alleen maar vager. De essentie van het internet is dat het dingen verbind. We komen uit een wereld met eilandjes. Zo was training een apart deel binnen bedrijven. Nu is training binnen bedrijven verbonden met HR, recruitment etc.

Het eiland LMS. Het eiland waar men speciaal naartoe komt voor “goede opleidingen”. We bouwen dus weer een eiland, Bert vraagt zich hardop af of we daar wel bij gebaat zijn. Er zal op deze manier veel verloren gaan doordat het leren binnen een LMS blijft.

Wat moeten we doen? Peer2peer leren; minder hierarchie, meer samenwerking door Peers.

Voorbeelden:

Java Blackbeld: certificatie werkt volledig peer2peer.
Google heeft peer2peer sterk ingebakken in hun dna. (lms van google laat mensen instant een eigen training organiseren zonder daarvoor een bureaucratische cyclus in te moeten)

Time value: van 9 naar 8 planeten, veel dingen zullen veranderen.
Overload: er is te veel kennis, probeer het niet allemaal meer zelf te onthouden > outscourcen
Never done: op het moment dat je competenties bezit zijn ze alweer veranderd. De reis ernaartoe moet aangenaam zijn. De bestemming daar ben je maar heel even.

Als alles sneller gaat wordt de tijd tussen dinger korter. De boel wordt volatiler. Daar moeten we als opleiders op inspelen.

Mine: alles wat ik doe is van mij, ook in een corporate LMS. Als ik weg ga bij een bedrijf wil ik mijn leertraject en ervaringen meenemem. Voor Leertechnologie ligt hier een uitdaging.

Conclusie: de boel is waziger geworden, de voorspelbaarheid van veel dingen is kleiner geworden. What’s the next big thing?

Bert vraagt zich af of een groot systeem wel zo nodig is. Hij stelt de vraag wie het erg vindt om veel verschillende applicaties te gebruiken.

De laatste stap van de tijdmachine is de toekomst. Waar gaan we naar toe.

It’s a small world after all & it’s a fast world after all. We zullen hier mee om moeten gaan.

Bert gaf in een hoog tempo een zeer interessante visie op leren en de positie van de lerende. En maakte ongegeneerd reclame voor zijn boek… Daar help ik hem graag mee, heb er net een exemplaar van bemachtigd: http://www.homocompetens.com/ zou u ook kunnen doen!

E-learningcongres: Terugblik

Een korte terugblik met de highlights op de woensdag van het Nationale e-Learning Congres.

  • Mien Segers: Beste verhaal van de dag, goed onderbouwd. Veel duidelijke voorbeelden. Feedback is zeer belangrijk, zorg dus dat je dat goed faciliteert.
  • Informeel leren verkoopt niet, noem het liever Performance support (Bob Mosher).
  • Veel traditionele ‘stands’ ook op het ervaringsplein (vond ik weinig inspirerend).
  • Leuke mensen ontmoet, in de e-learningwereld hangt een goede vibe.
  • Weinig vernieuwende presentatievormen.
  • Veel positieve reacties op mijn blogs, erg intensief om te doen maar wel heel erg leuk.
  • Twitter backchannel was op dinsdag veel te veel gericht op marketing ipv inhoud. Woensdag werd dat stukken beter.
  • Prachtige ruimte, beter dan voorgaande jaren, nog niet optimaal voor de stands op de tweede ring…

Tot volgend jaar!

Reactie op: Wim Veen’s homo zappiens

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Zo, wat een dag. We gaan de laatste sessie in: Wim Veen vertelt over Homo Zappiens. Ik ben benieuwd want ik heb voor aanvang het idee dat Wim het hier al eens eerder over heeft gehad, zouden de homo zappiens zijn ge-evolueerd of zijn ze inmiddels doorgedrongen in de beroepsbevolking. We gaan het zo horen…

… Aanvang. Huh? Keukenpraat uit Delft. Niet homo zappiens? Dat belooft wat! We krijgen dus een kijkje in de keuken.

We mogen kiezen: reputatiesystemen of games. We kiezen games.

Volgens Veen zien we In Serious games we trouwens niets terug van de elementen die gewone games zo leuk maken. Oei, dat klinkt niet best.
Veen gaat van start met drie principes voor betrokkenheid van gamers bij games:
– ownership
– uitdaging
– motivatie
Tegenstrijdig dus met de manier waarop e-learning wordt ontwikkeld. Diploma’s zijn uit, referentiesystemen zijn in. Communicatie daar gaat het volgens Veen om.

Veen bespreekt een aantal games en laat zien hoe de drie genoemde principes terugkomen in de games.

Hij wijst op de rol van relevantie. Wanneer je mensen iets wilt leren is relevantie van de taak belangrijk om de motivatie van de lerende vast te houden.

Veen houdt een pleidooi voor het laten gamen van medewerkers. Ze zouden op strategisch en analytisch vlak beter gaan functioneren.

Ik geloof wel in games. Ook wel in serious games. Ik miste vooral praktische handvatten voor het ontwerpen en implementeren van deze games. Het zomaar spelen van games; leidt dat op tot werknemers die hun werk beter doen, of tot personen die een grote algemene ontwikkeling hebben. Zomaar gamen is dan net als informeel leren, en daar ligt nou juist het pijnpunt voor leren door games in organisaties. Want zoals Bob Mosher in de vorige sessie al zei: there is no CFO who will invest in informal learning… Call it performance support.

Wanneer we het hebben over serious gaming hebben we het over drie dingen:
– content
– gevoel
– interactie met omgeving

De parallel die Veen legt tussen games en de context van organisaties is aardig, veel sociale principes in games zie je terug in de echte wereld. Of is het juist andersom? Zien we de echte wereld terug in games?

Weinig gamers in de zaal maakt het voor Veen lastig om zijn gamewereld tot de verbeelding te laten spreken.

Uiteindelijk komt Veen terug op de essentie van serious games: we leren van spelen. Dat zit in onze natuur. Met de juiste content, gevoel/emotie en interacite kunnen we dit gebruiken voor opleidingen en trainen van werknemers.

Veen stelt dat de rol van contentproviders zou moeten verschuiven naar het in contact brengen van lerenden. Zoiets als facebook deed, maar dan anders. Meer zoals glovico.com en openstudy.com.

O, en daarnaast stelt Veen en passant ook nog dat mensen niet meer leren in cursussen, en we moeten allemaal World of Warcraft spelen. Doen we Wim, toch?

Reactie op: Bob Mosher

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Applaus vooraf! Nog niet eerder gehoord vandaag! Beetje timide reactie van de zaal op de vraag hoe het congres bevalt, we moeten weer op gang komen.

Bob stelt vragen wie er actief zijn op social media. Maar ook wie er nog een email account hebben: iedereen… Maar email? “that’s not social enough!” stelt Bob. We worden langzaam wakker.

Er wordt een een video getoond (link post ik later). De video gaat over de impact van social op ons leven. U kent het wel: grote getallen en feitjes met harde muziek! Toch nog steeds interessante feitjes, dat wel…

De vraag na afloop is hoe al deze veranderingen ons werk in opleidingen en HRD beinvloeden. Bob stelt de vraag of we hier klaar voor zijn. Traditioneel gezien is de onderwijswereld volgens Bob niet de meest innovatieve. Hij Illustreert dit met livebloggende studenten… (tsja Bob, als dat het criterium is, dan ben ik er klaar voor!)

Hoe kunnen we het beter doen? Daarvoor heeft Bob een aantal doelen vastgesteld voor vandaag. Hier komen ze:
Bob’s Goals of today:
– have a dialogue,
– create a better understanding of informal learning design strategy
– create an holistic learning ecosystem (wtf?), ofwel een virtuele leeromgeving.

“Whatever we do it’s all about performance, not learning”. De paradox is juist dat we heel veel aandacht besteden aan Formele training maar dat het verschil wordt gemaakt op de werkvloer. Na drie weken is de meeste impact van training alweer weggezakt. Conclusie: Er is dus te weinig aandacht voor performancesupport.

Social media en performancesupport is volgens Bob de oplossing. Tip van Mosher: noem het geen informal learning, noem het performance support, er is namelijk geen CFO die budget voor informeel leren vrij zal maken.

Wanneer leren mensen? Mosher roept dat er een noodzaak moet zijn om te leren.
The five moments of need:
– when people learn for the first time
– when wanting to learn more
(deze twee passen bij formele leerinterventies)

– when trying to remember and/or apply
– when things change
– when something goes wrong
( typische vormen van informeel leren)

Mosher stelt dat we als we deze needs bij elkaar brengen er sprake is van echt ‘blended learning’, de rest noemt hij hooguit blended training…

Mosher bespreekt de mogelijke invulling van de “5 needs” aan de hand van een model ( afbeelding volgt later). Hij maakt hiermee de verhouding tussen formeel en informeel leren inzichtelijk.

Hij sluit af met de verschillen tussen learning 1.0 en Learning 2.0, en geeft de volgende vraag mee naar huis: How passive are your learners and how supporting is your ecosystem?

Mosher legt hier en daar de vinger op de zere plek, “sharepoint? Come on!!!” roept hij over “the most abused product”. Tegelijk trapt hij open deuren in. Dat geeft niet want hij gebruikt dit om de zaal een spiegel voor te houden. Hij laat de standaardzinnen “in this lesson you will … learn” door het publiek aanvullen. Hij brengt het met een Amerikaans enthousme. Zijn we wakker?

@Bob Mosher, thank you for the presentation, if you want a translation of this post please invite me to come over ­čśë

Reactie op: leer meer over communities

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Jeroen de Miranda en Marga van Rijssel geven een kijkje in de keuze van social media bij de overheid.

En om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik vind Yammer fantastisch, maar zolang er niet betaald wordt is het niet veilig. Hierover heb ik al eerder geschreven (zie: http://www.moocha.nl/#!/entry/260). En om onderwerpen die onschuldig zijn te delen, zitten we daar wel op te wachten? En overheid en data ‘die ergens in Amerika staat’, ik weet niet of ik daar als Politieorganisatie op zit te wachten.

Gelukkig wordt er in de sessie wel aangegeven dat je voor absolute veiligheid een eigen systeem (bijvoorbeeld Elgg) zult moeten hosten.

Maar hoe krijg je nou die community actief? Deze vraag uit het publiek wordt nog niet echt beantwoord. Jeroen en Miranda geven voorbeelden van hoe het kan werken maar ik ontdek nog weinig strategie.

Vraag uit het publiek: hoe kan ik de kennis borgen?
Nieuwe collega’s verdwalen in het woud van kennis, het idee om alles vast te leggen en te archiveren is niet haalbaar. Hoe maak je relevante kennis inzichtelijk en vindbaar? De oplossing van metatagging wordt genoemd, ik vraag me af of we dit niet slimmer moeten organiseren? Wellicht kunnen persona’s en scenario’s hierin een uitkomst bieden, door een slim systeem dat jou als gebruiker leert kennen kan informatie op bais van relevantie worden gepresesenteerd.

De vraag uit het publiek is hoe je het doel bereikt… Ik vraag me af welk doel? Wat is echt het doel van social media en kennisdeling binnen de organisatie? Deze vragen zijn nog niet beantwoord.

De eerste tien minuten heb ik helaas gemist maar vanaf het moment dat ik binnen was, de discussie was boeiend. Ik voelde veel vragen bij het publiek, het bekende verhaal van kartrekkers kennen we wel. Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij met de mogelijkheden van social media maar de conclusie van deze sessie is dat we er nog lang niet zijn.

Reactie op keynote Mien Segers

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Mien Segers

Leuk een moeder die op facebook zit, die van mij ook. Maar daar gaan we het dus niet over hebben. Waarover dan wel? Nou over informeel leren. Maar ook over werkervaring.
Want op welk moment weegt ervaring zwaarder dan opleiding? Nou na gemiddeld 7 jaar.

Segers heeft onderzoek gedaan naar formeel en informeel leren om te kunnen komen tot efficientere vormen van opleidingen.

Informeel leren is een black box en kan zich in drie vormen voordoen: impliciet, reactief, deliberatief. Segers bespreekt Teamleren en feedbackleren.

Een mooi voorbeeld wordt gegeven door het vergelijken van twee mailtjes van studenten. In beide mails wordt om feedback van de docent gevraagd. De ene student volgt een procedure, de ander stelt vragen. Interessant wordt het wanneer Segers vraagt welke onderzoeker een grotere groeicurve doormaakt. Segers toont hiermee aan dat de student die afwijkt van de procedure (een formele aanpak van het vragen om feedback) een grotere groei doormaakt.

Segers heeft met haar team onderzoek gedaan naar het ‘vragen naar feedback’. Hierin spelen een aantal randvoorwaarden een rol:
– psychologische veiligheid: kan ik vragen wat ik wil
– HRD klimaat: is er voldoende mogelijkheid en ruimte om te leren
– performance proof: doe ik het goed?
– learning goal ori├źntation

Het ging te snel om alles helemaal samen te vatten. Wat een tempo en wat een goed onderbouwd verhaal! Duidelijke punten en mooie illustraties en voorbeelden (Zelfs Whoopy in Sister Act passeerde de revue). Als je dit gemist hebtdan raad ik de stream die online komt zeker aan! (ik zal een link plaatsen als deze beschikbaar is).
De rol van social media op feedbackzoekend gedrag kan alleen maar slagen bij bovenstaande randvoorwaarden.

Tips van Segers:
– Luister naar elkaar: mensen die leren van samenwerken hebben een gezamenlijk gedeeld beeld nodig om tot constructief leren te komen.

– Even googlen op Edmondson en Psychologische veiligheid!

Reactie op Keynote Evert Hatzman

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Keynote Evert Hatzman

De keynote van Evert Hartzman over de stand van zaken in het onderwijs, opent met veel media, lekker wakker worden dus. Zijn punt? Dat de noodzakelijke factor arbeid in de komende jaren niet gehaald zal worden als we het onderwijs op de zelfde manier blijven inrichten. Innoveren dus!

Millenials, multitasking, nieuwe generatie, Hatzman snijdt de bekende hoofdthema’s aan. Wel waarschuwt hij voor het gebrek van discipline bij de nieuwe generatie.

Het beeld over content verschuift volgens hem van aanbodgestuurd naar vraaggestuurd. Daarnaast wordt het steeds makkelijker om zelf content te ontwikkelen.Hij stelt dan ook een oplossing in co-creatie van content voor. Leerlingen en docenten die samen lesmateriaal ontwikkelen. Hier ziet hij ook een businessmodel in: exporteren van content is mogelijk door de nieuwe technologie. Ik zie hier wel een mooi model in, maar naar het verdienmodel ben ik nog opzoek.
Door middel van social media, ranking etc. komt de beste (of meest aantrekkelijke?) content vanzelf bovendrijven. Maar hier houdt de rol van social media niet op. Het biedt namelijk ook de mogelijkheid om leerlingen op afstand te volgen. Zo zouden ouders realtime de toetsresultaten van hun kinderen kunnen volgen. Ik zou graag de vraag willen stellen hoe deze vorm van controle rijmt met de vrijheid van het nieuwe werken. Want ging dat nou juist niet over eigen initiatief, verantwoordelijkheid en zelfstandigheid?

Al met al geeft Evert een goede en leuke kijk in de keuken van het onderwijs, hij lokt bij mij in ieder geval een kritische reactie uit!

Het Nationale E-learning congres

Vandaag is de tweede dag van het nationale e-learning congres in Eindhoven. Ik zal proberen in korte posts te reageren op wat ik hoor en zie.

Yammer’s sneeuwbal

Steeds meer organisaties zien de mogelijkheden die Social Media kunnen bieden voor het optimaliseren van de interne communicatie. Vaak is het een kleine groep enthousiastelingen die het initiatief nemen en met ‘gratis’ tools een start maken met social media binnen de organisatie. Vanuit gebruikersperspectief een mooie oplossing, voor gratis en voor niets een social media platform met alle functionaliteiten die je kunt verzinnen inclusief mobiele apps en nog veel meer, te mooi om waar te zijn…

Yammer

Ik neem Yammer als voorbeeld. Yammer biedt een afgesloten netwerk waarbij alleen accounts met een zelfde domeinnaam zich mogen registeren binnen de afgeschermde ‘bedrijfsyammer’. Yammer is gratis en een ‘bedrijfsyammer’ kan door iedereen, van schoonmaker tot directielid, worden opgestart. Zo lijkt het een mooi alternatief voor twitter want je wilt natuurlijk niet al je bedrijfsgevoelige informatie met de hele wereld delen, maar schijn bedriegt.

Iedereen waant zich dus in een veilige en afgeschermde omgeving. En laat Yammer daar nou juist handig gebruik van maken. Want wie ├ęcht controle wil hebben over de gebruikers in de community moet zijn portemonnee trekken. En fors ook, want voor $5,- per gebruiker per maand /edit voor echt grote bedrijven schijnen hiervoor andere tarieven te gelden /edit krijgt de organisatie de volledige beheersrechten. En dat is uiteindelijk iets waar je bijna niet omheen kunt. Een simpel voorbeeld legt uit waarom niet:

Stel, ik ben werknemer bij organisatie A, registreer me via Yammer en doe lekker mee. Ik krijg een conflict en stap over naar de concurrent. Yammer laat mij dan nog steeds inloggen op de Yammer van organisatie A (de relatie account en email wordt enkel bij het aanmaken gecontroleerd). Alle interessante berichten kan ik bekijken, gedeelde documenten kan ik downloaden. Niemand die me tegenhoudt.
/edit Volgens verschillende comments die ik ontvang moet ik dit iets nuanceren. Doe ik bij deze. Het is namelijk wel mogelijk om bij een gebruiker aan te geven dat hij niet meer in dienst is. Hierna moet hij zijn account herbevestigen. Dit is echter wel iets dat je als community actief zult moeten doen, maar het gevaar is dat niemand deze verantwoordelijkheid op zich neemt en dat gebruikers die zich stilhouden bij grote organisaties wellicht worden vergeten. /edit

Is er dan een alternatief?

Sommige organisaties zetten een stap verder en duiken zelf onder de motorkap. Zo gebruikt IDEO hun zelfontwikkelde ‘Tube‘ onder andere voor het samenstellen van projectteams en de communicatie daartussen. Ook KPN heeft met KPN Connect een ‘Social Employee Platform’ waarbinnen medewerkers met elkaar in contact staan. Wellicht duur in de ontwikkeling maar deze bedrijven zijn wel 100% eigenaar van alles wat er zich op hun netwerk afspeelt.