Skip to content

Posts from the ‘Uncategorized’ Category

Learning2015

In deze post een samenvatting van mijn highlights van Learning2015 in Orlando. Sessies die minder interessant waren sla ik dus over. Deze post wordt steeds bijgewerkt…

Zondagmorgen. Kickoff sessie van Learning2015. De Nederlandse delegatie is de grootste delegatie die aanwezig is en we hebben deels een eigen programma. Daar hoort deze ochtend ook bij.

We beginnen met Bob Mosher die ons welkom heet, het congres introduceerd en ons kort meeneemt in de wereld van performance. Mosher gaat er met al zijn enthousiasme weer vol in: “in the middle of our task analysis our task has changed”… how do you architect for that?”

Bob ziet 3 gamechangers:

  • Performance mindset
  • Methodology
  • Technology

Of volgens Bob “The new world is performance mindset first, training mindset if you have to.”

Elliot Masie komt vervolgens ook binnen en heet ons welkom. Masie heeft het over het belang van User Experience design, simulation en machine learning. Met een aanstekelijk enthousiasme vertelt hij over zijn Tesla die na een update voorzien is van autopilot. Een mooi voorbeeld van hoe robotics & machine learning steeds meer impact heeft op ons leven. Op het gebied van leren verwacht hij dat de komende dagen de volgende onderwerpen veel terug zullen komen:

  • Search, Preference navigational knowledge instead of memorisable knowledge.
  • Multiple processes in learning interventions. Hier doelt hij op een blended aanpak van meerdere interventies om een doel te bereiken.
  • UX, User experience wordt volgens Masie steeds belangrijker. Het ontwikkelen van leren en technologie zou zich meer moeten focussen op intuïtie.
  • Simulation
  • Machine learning, en ja, zijn Tesla als voorbeeld.

IMG_0815Sal Khan – Het hele verhaal van Sal Khan is vast terug te vinden ergens op internet dus dat skip ik hier (het is trouwens absoluut de moeite waard want tot nu toe was dit met stip mijn highlight so far). De essentie is dat hij in 2004 zijn nichtje Nadia uit New Orleans wilde helpen met haar wiskunde. Door de afstand moest dit online, en dat was het begin van de Khan academy. In 2009 besloot hij zijn baan op te zeggen en zich volledig te storten op de Khan Academy. Khan wijst erop dat content niet altijd gelikt hoeft te zijn. Het succes van zijn filmpjes is volgens hem dat er een ‘human touch’ inzit. Wanneer er fouten in zijn filmpjes staan (die zich binnen 10 seconden weer herstellen) ziet hij dit als ‘strong learning experiences’.

Jennifer Goldbeck vestigde de aandacht op data en privacy. Voorbeelden van slecht ingestelde facebook-privacy settings kennen we allemaal, maar het is bizar om te zien hoe er steeds meer informatie uitlekt waarvan we het ons niet bewust zijn. Door de gigantische hoeveelheid data worden correlaties steeds sterker en wordt er een steeds completer beeld van je gemaakt zonder dat je het weet. Masie’s vraag waar ze geld in zou investeren beantwoordde ze als volgt:

  • research side there is interesting things in healthcare, recidivism, etc.
  • lobbying to get legislation on protection of personal data

Design experiments

Wat opvalt aan de eerste twee sessies is dat de need for change komt doordat bestaande oplossingen niet meer toereikend zijn. Hierbij geldt dat men eerst tegen een probleem aanloopt en pas daarna een oplossing bedenkt.

De derde sessie van vandaag is van Laura Parrot (Google) en geeft hierin gelukkig tegenwicht. Met een simpel concept (Whisper Courses) helpen ze managers met het voeren van 1:1 gesprekken. Google laat managers de vraag stellen: hoe kan ik het komende uur zo waardevol mogelijk voor je maken?” Dit wordt opgevolgd met een evaluatie via een Google form, 4 vragen. That’s it. Simple maar doeltreffend. “We are shot!” roept een Amerikaan… Goed om te zien dat er dus toch organisaties zijn waarbij het experimenten gewoon kan.


IMG_0854Steve Wozniak
 heeft op dag 3 een fijn gesprek met Elliot Masie. Hoewel het niet heel diepgaand is, wordt vooral duidelijk dat Wozniak een enorme passie heeft voor engineering: “The greatest products are built by people who wanted it for themselves”. Elliot begint over search en hoe we steeds minder kennis willen weten, maar steeds beter willen kunnen zoeken. Wozniak gaat hier op in:  `De ontwikkeling in technologie die we op dit moment doormaken is gemaakt op intuïtie. “When technology is good you feel you are less working in your brain.“ Search is daar een onderdeel van. De ontwikkeling van Siri en GoogleNow brengen search een stap verder. “I want to live in a human world.” Het verschil zit hem volgen Wozniak erin dat Siri ook antwoorden ‘als een mens’ terug geeft. “Siri has got to be as good as human.”

In de sessie van Paul Rumsey (TGI Fridays) stond performance impact centraal. Hoewel de cursus die hij liet zien (scenario based learning) niet indrukwekkend was, was het wel mooi om te zien hoe ze hier de link hebben gelegd tussen training en performance. In de wekelijkse rapportages van de restaurants zijn de trainingsgegevens over hoeveel procent van het restaurant de training heeft gevolgd toegevoegd. Zo is de impact van de training op performance zichtbaar en kan erop worden gestuurd. De rapportage is nog heel basic maar mooi om te zien hoe performance steeds belangrijker wordt.

“When was the last time that you could say your learner was ‘In the moment’ when clicking through his e-learning module?” Karl Kapp pleit voor het toepassen van games en gamification in learning. “Games encourage failing your way into succes, Why do you think you start with 3 lives in a game?”. Dit is volgens hem goed te gebruiken bij learning waarbij oplossingen juist vaak zijn ontworpen om na 20 minuten de module te hebben afgerond. Design for failure dus.

Kapp noemt twee types of gasification.

  1. Structural gasification – Games die zijn gebouwd als schil om de content. Structure of games around content, content doens’t change.
  2. Content gamification – Content als game.

Een andere manier om naar gamification te kijken is als continuüm waarbij gamification wordt gebruikt om je dingen te laten doen die zou moeten doen.

Over de rol van competitie noemt Kapp drie principes.

  1. Hoe groter de prijs, hoe minder focus op het leren en hoe groter de kans wordt dat mensen cheaten.
  2. Leaderboards hoef je echt niet uit te leggen, mensen snappen dit 🙂
  3. Leaderboards werken beter in groepen dan voor individueel gebruik.

Tot zover veel bekends, het gesprek wordt pas echt interessant wanneer Masie Kapp de vraag stelt “How do you sustain gamification?”. Met andere woorden, hoe maak je een oplossing voor een lange termijn?

Kapp geeft een mooi voorbeeld van zijn zoon die zijn tanden moest poetsen met tegenzin. Kapp gaf hem een sticker wanneer hij dit gedaan had en dacht dat hij hiermee de oplossing had gevonden. Na twee dagen was deze beloning echter niet meer genoeg en was het effect weg. Dit is volgens Kapp een voorbeeld van extrinsieke motivatie. Dit is niet sustainable voor de lange termijn. Intrinsieke motivatie is daarom belangrijk om niet te vergeten. Dit kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van sociale context. Kapp besluit dat extrinsic en intrinsic in samenspel moeten worden ontwikkeld.

Tenslotte gaat Kapp in op de opbrengst van games en gamification. Het doel is engagement, we moeten dan ook kijken hoe games en gamification juist hierin een bijdrage kunnen leveren.

Dance4Life Challenge

Kathmandu – Nepal

Last week had been one I will never forget. Dance4Life and Conclusion asked me to join a challenge project in Kathmandu – Nepal.

In a team of 4 we have been working on a one week challenge-project for Dance4Life in Nepal. Our main focus was to organize an event to create awareness about HIV. And of course, to push back the spread of HIV in the end.

One of the most exciting days was a field trip to get acquainted with the Dance4Life program at schools.

Fieldtrip Dance4Life

In order to achieve this goal the Dance4Life project has a strong focus on active education. During the inspire-sessions students are confronted with a combination of ‘theory’ and ‘dance’, which makes it inspiring and attractive to participate. During the week we had the opportunity to visit an insprire-session on a local school in Nepal. It was amazing to be part of one of these sessions and also overwhelming to feel the positive energy of the kids. It reminded me how important it is, when you want people to learn something, to create a positive and open vibe before the actual learning takes place. This was really one of those days I will never forget…

Back to work / Challenge

As mentioned, we had also a lot of work to do, starting our challenge on monday morning. We presented our concept to the local team of Restless Development (a local partner of Dance4Life). The challenge outline asked us to organize an event for the generation of 16+ to create awareness of HIV. This target group doesn’t belong to the group students reached by the educational projects on schools and is vulnerable for getting infected with HIV.

The response to our concept-presentation of a Dance-Marathon was very positive, so we spent the rest of the week to help them to redefine our concept in order to make it fit with their expectations of an ‘event’. However there was an undeniable cultural difference, and on the other hand the project wasn’t that different to regular ‘consultancy’ projects. During the week it became clear that some of our initial ideas were not feasible or had been interpreted differently by the local team. At the end of tuesday’s session we even had to point to our initial challenge which they provided us, since the project-team was not aligned on the scope.

On Friday we had the final presentation. Luckily the team of Restless Development was very excited and flexible.

So, the future for the Dance Marathon looks bright. In the next couple of months we will stay in contact to get updated on the concept and progress.

Again a big thanks to my employer Conclusion and Dance4Life for giving me this wonderful opportunity. It was really an experience that opened my eyes.

#20-06-2012 update: One of the major radio stations has given positive feedback on the project. It looks like the project just lifted off…

IKEA Storytelling at #ele12

Everybody loves films. At IKEA they have used the concept of storytelling in various ways, but it always comes down on behavior change.

Maggie Shelton directly makes a point: Learning is not about telling, giving your conclusions to someone-else. People need motivation and engagement to learn.

Maggie asks the crowd “What is storytelling about?” The audience comes up with answers like sharing, personal, putting something in context.

The power of storytelling becomes immediately clear when Maggie starts the first short movie. An individual who tells a very personal story about what’s the thing about attitude and culture at Ikea. It makes everyone stuck to the screen. Very simple, very relevant.

The second movie has almost the same effect. It tells us a story about the essence of the IKEA’s flatpacks, the way IKEA manages to sell products which are not assembled. It is like magic. When I looked around, I heard people laughing, saw them nodding etc. They just ‘get it’.
Maggie explains that it works because it comes from the ‘source’. Storytelling is all about using trust and authenticity. If somebody else told the story, it would be ‘fake authenticity’ and it just won’t work.

One of the interesting things of the IKEA project is the way how they manage to create and collect all these movies. The IKEA toolbox offers a video platform which contains all the IKEA stories. Editing the movies is not necessary, it’s just the ease of sharing. It is like a corporate youtube channel. To launch the page they send DVD out to their employees.

Maggie also mentions that it is possible to use contradicting stories to make a point and to facilitate discussions. Halfway the talk she asks the crowd if there are any questions.

How do you get people to tell the stories?
They had a team who filmed the people who send in their story. 

Is it open for public?
No, it is not. It is pretty unlikely that it will be open to the public. It is not about IKEA, it’s about the people.

Why did you send a dvd instead of mailing a link to the platform?
A simple answer is that such mails are seen as spam. Also in the beginning the IKEA Stories did not have the platform they have now.

Who chooses the topics?
People come up with ideas. As things come up they just point and shoot.

Do you use the IKEA Stories for other purposes?
No, the Stories have become their own ‘brand’. They don’t use it to drive short time change. But of course you can incorporate them in training.

Ikea Home furnishing introduction:
how to connect all employees to what is home furnishing about? This is related to the mission statement of IKEA: “How can we make a better everyday life for the many”. What is the impact people have on the IKEA products. Designing a concept for all the 150.000 co-workers (the most diversed target group Maggie ever worked for), was not an easy job. They made a story about a guy who is very messy. The story is divided into 3 chapters, after each one some questions are asked. They translated the movie into 28 languages. There is a big contrast to the simple and raw produced IKEA stories. The production is of a very high standard.
Again the crowd is stuck to the screen. They laugh, nod, look like they understand the struggle of the messy guy. The movie gives Maggie a context to ask questions about the way the guy is living. Why he is only filmed in the kitchen and the living room?

 

THNK

Located in Amsterdam THNK is one of those institutions that really inspires me. THNK is ‘The Amsterdam School of Creative Leadership’ and start with their first curriculum in less than two weeks. This post is just to let you know about THNK and have a look at their website. And for testing one of their products. I’m sorry, thats all I can tell you about it right now, but I’ll promise, you will hear from them. In the meanwhile you can visit their website at www.thnk.org or read their story.

 

Moodlemoot 2011 keynote

Vandaag staat de Nederlandse Moodlemoot op het programma. Een dag over Moodle en aangrenzende thema’s. Ik doe kort verslalg van de keynote van Bert de Coutere. Zijn hoge tempo maakte het voor mij onmogelijk er een goed lopend verhaal van te maken. Maar de highlights zijn zeer de moeite waard: Hij leest voor uit eigen werk: zijn boek over Homo Competents ofwel HoCo’s.

Wat zijn eigenlijk de kenmerken van de competente mens? Bert is van mening dat deze competenties zijn veranderd, dat heeft impact op zowel de mens als op opleidingen en trainingen.

We gaan terug in de tijd. We stappen een denkbeeldige tijdmachine in:

Stap 1: de middeleeuwen met gildes en gildehuizen. De leerjongens leerden het vak van de meester.

Stap 2: de industriele revolutie: vast omlijnde procedures met een focus op presteren

Stap 3: jaren 50-60 het gouden tijdperk van bedrijven. Het bedrijf bepaalde voor een belangrijk deel de invulling van het leven van de werknemers. Vaststaande competenties

Stap 4: enkele jaren geleden tot nu, Thomas Friedman met zijn boek ‘the world is flat’ wordt aangehaald. Bert benadruk dat we dachten dat we het toen wel wisten. Chris Andersons boek The Long tail bewees het tegendeel. We dachten dat we het doorhadden. Free van dezelfde auteur liet zien dat ook het simpel verkopen van producten niet meer voldoende was. Vervolgens het boek van Daniel Pink – Drive, over hoe we onze werknemers gemotiveerd houden, maaf ook hier volstaan de oude principes niet meer.

Bert wijdt dit aan het internet. Het maakt de wereld kleiner dunner sneller en volatiler en dat maakt het alleen maar vager. De essentie van het internet is dat het dingen verbind. We komen uit een wereld met eilandjes. Zo was training een apart deel binnen bedrijven. Nu is training binnen bedrijven verbonden met HR, recruitment etc.

Het eiland LMS. Het eiland waar men speciaal naartoe komt voor “goede opleidingen”. We bouwen dus weer een eiland, Bert vraagt zich hardop af of we daar wel bij gebaat zijn. Er zal op deze manier veel verloren gaan doordat het leren binnen een LMS blijft.

Wat moeten we doen? Peer2peer leren; minder hierarchie, meer samenwerking door Peers.

Voorbeelden:

Java Blackbeld: certificatie werkt volledig peer2peer.
Google heeft peer2peer sterk ingebakken in hun dna. (lms van google laat mensen instant een eigen training organiseren zonder daarvoor een bureaucratische cyclus in te moeten)

Time value: van 9 naar 8 planeten, veel dingen zullen veranderen.
Overload: er is te veel kennis, probeer het niet allemaal meer zelf te onthouden > outscourcen
Never done: op het moment dat je competenties bezit zijn ze alweer veranderd. De reis ernaartoe moet aangenaam zijn. De bestemming daar ben je maar heel even.

Als alles sneller gaat wordt de tijd tussen dinger korter. De boel wordt volatiler. Daar moeten we als opleiders op inspelen.

Mine: alles wat ik doe is van mij, ook in een corporate LMS. Als ik weg ga bij een bedrijf wil ik mijn leertraject en ervaringen meenemem. Voor Leertechnologie ligt hier een uitdaging.

Conclusie: de boel is waziger geworden, de voorspelbaarheid van veel dingen is kleiner geworden. What’s the next big thing?

Bert vraagt zich af of een groot systeem wel zo nodig is. Hij stelt de vraag wie het erg vindt om veel verschillende applicaties te gebruiken.

De laatste stap van de tijdmachine is de toekomst. Waar gaan we naar toe.

It’s a small world after all & it’s a fast world after all. We zullen hier mee om moeten gaan.

Bert gaf in een hoog tempo een zeer interessante visie op leren en de positie van de lerende. En maakte ongegeneerd reclame voor zijn boek… Daar help ik hem graag mee, heb er net een exemplaar van bemachtigd: http://www.homocompetens.com/ zou u ook kunnen doen!

Het Nationale E-learning congres

Vandaag is de tweede dag van het nationale e-learning congres in Eindhoven. Ik zal proberen in korte posts te reageren op wat ik hoor en zie.