Skip to content

Curation of Content at Online Educa 2011

In the inspiring workshop about Learning Scenarios, participants managed to come up with strong thoughts about the possible scenarios for Learning in the next couple of years. The different scenarios are converged into one overall scenario. The one I prefer is the “in-crowd”

For me, one of the most important and challenging topics is the challenge of ‘curation of content’. This concept of managing the ‘information’ overload had passed by many times. I’ll give a quick overview of qoutes in my timeline on this topic:

@lauraoverton  - Laura Overton -
Providing information on how to filter more effectively can increase problem as it is more info that people want #oeb11#lrnscen
@lauraoverton - Laura Overton -
@JulieWedgwood - information overload can cause backlash even in successful social media rollout #oeb11 - #lrnscenimplic for enabled orgs?
@catspyjamasnz - Joyce Seitzinger -
Nicolas Carr said: “It’s not information overload, it’s filter success. ” Two forms of info overload, 1. Needle in a haystack #oeb11
@happyhenry - Henry Stewart -
Great mix of the best content curation tools on the web from @JulieWedgwoodbit.ly/v0HCy7 #oeb11

These tweets are just a quick selection. If you search on the #oeb11 and #curation you will find many more. They prove to me we are moving towards a learning culture where content will be created by everybody and will be curated by the crowd. The question will not be anymore “how to create the best content” but “how to organise the curation-proces”.

Some interesting resources I’ve found:

www.curatr.co.uk – A tool/platform developed by HT2, you should see this!  (presented in a session by Ben Betts – @bbetts)
Tools for curating learning content (shared by Julie Wedgwood)

*To be continued – Now heading off for lunch* (tips are welcome to add to this list)

Learning Scenarios

Obviously there are a lot of things going on around us. From emerging countries to financial crisis. From globalization to individualism. From protected data to an immense overload of data. To prepare for the future and be able to choose the right directions, Hans de Zwart and Willem Manders (both Shell) were hosting the preconference session about Learning Scenarios. In a 3 hours workshop they inspired their participants to focus on the driving forces behind the changes they see. What can we say about learning in organisations in 2015-2020… or, can we say anything about learning in organisations in 2015-2020?

During the workshop my ‘team’ decided to focus on globalisation vs. individualism and on fat vs. thin resources. In the slidecast Ben is explaining our thoughts very bright.

During the rest of the conference we will be busy finishing our homework on learning scenarios. For me it was a great start of the conference.

Online Educa 2011

Tijdens de Online Educa zal ik proberen mijn blog weer actief bij te houden. Sommige posts zullen in het Engels zijn (vergeef me mijn not-native English mistakes) om ze ook voor deelnemers van sessies beschikbaar te maken. Vandaag de eerste sessie bijgewoond (pre-conference) waarin Learning Scenarios centraal stonden. Hierover in een aparte blogpost meer.

 

Review: Moodle App

En daar is hij dan: de native Moodle iPhone App. We hebben er even op moeten wachten maar sinds vorige week is hij te downloaden in de appstore. Maar wat doet de app eigenlijk? En is het wachten beloond?

Wat doet de Moodle app?
De ontwikkelaars hebben zwaar ingezet op de functies die op een mobile device (nu alleen nog iPhone) goed uit de verf komen. Het gaat dus vooral om het uploaden van zelfgemaakte content (video, audio en foto’s). Daarnaast is het mogelijk de profielen van medecursisten (per cursus) te bekijken en ze desgewenst een bericht te sturen of toe te voegen aan je Moodle contacten. Vooralsnog zijn cursussen niet in te zien, is er geen content te bekijken en kun je dus niet zo heel erg veel meer dan content uploaden en berichten sturen.

Content uploaden
Eerlijk is eerlijk, het werkt vloeiend. De bestanden komen keurig terecht in de Private files van de gebruiker en zijn vervolgens overal in Moodle te gebruiken. Maar dat is het hem nou juist, je moet dus alsnog de normale website openen om er iets mee te kunnen.

Medecursisten (Participants) bekijken
De andere feature van de app is gericht op communiceren met andere gebruikers van de Moodle-omgeving. De gebruikers zijn gerubriceerd per cursus en je kunt dus alleen die gebruikers een berichtje struren die in dezelfde cursus zijn ingeschreven.

En was dat het?
Niet helemaal, er zit ook nog een functie op om de site via de Safari-browser te openen, je moet dan opnieuw inloggen en eigenlijk fungeert de app dan als een doorgeefluik van Safari en voegt niets toe. Tenslotte is de Moodle help te benaderen, deze is helaas niet toegespitst op het gebruik van de app maar verwijst naar de algemene Moodledocs

Is het wachten dan beloond?
Nog niet, helaas, maar ik geloof niet dat deze app nou écht revolutionair is. Hij is eigenlijk nog niet af en er mist veel functionaliteit.  Toch vind ik het mooi om te zien dat Moodle met de app niet klakkeloos heeft geprobeerd bestaande content op een mobiel apparaat te laten zien. Er is goed nagedacht over de usability (iedereen kan ermee overweg) en wat ie doet doet ie goed.

Wensen voor de toekomst
Als ik een wensenlijstje mag geven dan staan deze features in de komende update:

  • De mogelijkheid mijn content direct te plaatsen in forums, blogs of als opdracht in te leveren,
  • Contact onderhouden met medecursisten via een activitystream per cursus of in het algemeen,
  • De mogelijkheid voor het aanpassen van kleurstellingen (vooral voor corporate omgeving van belang),
  • Berichten lezen (Direct messages),
  • Notifications voor belangrijke activiteiten, berichten etc.
Ik ben benieuwd wanneer de volgende update er is. Voor iedereen die niet kan wachten, zorg ervoor dat je minimaal Moodle 2.1 hebt en dat je admin de Mobiele webservices aanzet via het sitebeheer.

Human interaction & e-learning?

Een tijdje terug zag ik de presentatie van Simon Sinek op het 99% congres. Sinek trekt hierin een parallel over Human interaction en ‘business’. Klinkt vager dan het is. Belangrijk punt dat hij maakt is dat authenticiteit een belangrijke factor is in het succes van een organisatie. Niets nieuws maar hij maakt het eenvoudig door de voorbeelden die hij geeft.
E-learning heeft natuurlijk veel voordelen (anytime anyplace principes) maar mist in veel gevallen de persoonlijke interactie tussen mensen. Ooit werden er pogingen gedaan dit soort interactie op te vangen door omgevingen als ‘Second Life’, hoe dat is afgelopen weten we inmiddels. Feit blijft dat human interaction ook in het leerproces een belangrijke plaats zal blijven innemen. Hoe kan het dat we daar niet genoeg op inspelen?

Volgens mij zijn er op deze vraag een aantal antwoorden mogelijk:

  • Budget is vaak een leidend argument om over te stappen van klassikaal naar e-learning. De sociale component wordt daarbij gemakkelijk gepasseerd.
  • Veelal gaan e-learningmodules over een geïsoleerd domeinen of proces. De interactie met de lerende beperkt zich tot de interactie met de applicatie.
  • Persoonlijke interactie binnen online leren vraagt om energie vanuit verschillende partijen (niet in de laatste plaats de organisator van het leren. Tijd / Prioriteit is hierin vaak een bottleneck.
  • Het ontbreken van de juiste tools & podium. Tools zijn natuurlijk overal online te vinden maar het creëeren van een podium is moeilijker. Toch denk ik dat een podium belangrijk is om online interactie op gang te krijgen.

Er zijn er vast nog meer, maar dit leek me voorlopig wel genoeg… eerst maar even kijken naar die presentatie van Sinek:

Simon Sinek: If You Don’t Understand People, You Don’t Understand Business from 99% on Vimeo.

Learn

Weekend break. Even weg van het digitale. Gewoon leren omdat leren overal plaatsvindt. En omdat interactie tussen personen vaak een hele belangrijke rol speelt.

Moodlemoot 2011 keynote

Vandaag staat de Nederlandse Moodlemoot op het programma. Een dag over Moodle en aangrenzende thema’s. Ik doe kort verslalg van de keynote van Bert de Coutere. Zijn hoge tempo maakte het voor mij onmogelijk er een goed lopend verhaal van te maken. Maar de highlights zijn zeer de moeite waard: Hij leest voor uit eigen werk: zijn boek over Homo Competents ofwel HoCo’s.

Wat zijn eigenlijk de kenmerken van de competente mens? Bert is van mening dat deze competenties zijn veranderd, dat heeft impact op zowel de mens als op opleidingen en trainingen.

We gaan terug in de tijd. We stappen een denkbeeldige tijdmachine in:

Stap 1: de middeleeuwen met gildes en gildehuizen. De leerjongens leerden het vak van de meester.

Stap 2: de industriele revolutie: vast omlijnde procedures met een focus op presteren

Stap 3: jaren 50-60 het gouden tijdperk van bedrijven. Het bedrijf bepaalde voor een belangrijk deel de invulling van het leven van de werknemers. Vaststaande competenties

Stap 4: enkele jaren geleden tot nu, Thomas Friedman met zijn boek ‘the world is flat’ wordt aangehaald. Bert benadruk dat we dachten dat we het toen wel wisten. Chris Andersons boek The Long tail bewees het tegendeel. We dachten dat we het doorhadden. Free van dezelfde auteur liet zien dat ook het simpel verkopen van producten niet meer voldoende was. Vervolgens het boek van Daniel Pink – Drive, over hoe we onze werknemers gemotiveerd houden, maaf ook hier volstaan de oude principes niet meer.

Bert wijdt dit aan het internet. Het maakt de wereld kleiner dunner sneller en volatiler en dat maakt het alleen maar vager. De essentie van het internet is dat het dingen verbind. We komen uit een wereld met eilandjes. Zo was training een apart deel binnen bedrijven. Nu is training binnen bedrijven verbonden met HR, recruitment etc.

Het eiland LMS. Het eiland waar men speciaal naartoe komt voor “goede opleidingen”. We bouwen dus weer een eiland, Bert vraagt zich hardop af of we daar wel bij gebaat zijn. Er zal op deze manier veel verloren gaan doordat het leren binnen een LMS blijft.

Wat moeten we doen? Peer2peer leren; minder hierarchie, meer samenwerking door Peers.

Voorbeelden:

Java Blackbeld: certificatie werkt volledig peer2peer.
Google heeft peer2peer sterk ingebakken in hun dna. (lms van google laat mensen instant een eigen training organiseren zonder daarvoor een bureaucratische cyclus in te moeten)

Time value: van 9 naar 8 planeten, veel dingen zullen veranderen.
Overload: er is te veel kennis, probeer het niet allemaal meer zelf te onthouden > outscourcen
Never done: op het moment dat je competenties bezit zijn ze alweer veranderd. De reis ernaartoe moet aangenaam zijn. De bestemming daar ben je maar heel even.

Als alles sneller gaat wordt de tijd tussen dinger korter. De boel wordt volatiler. Daar moeten we als opleiders op inspelen.

Mine: alles wat ik doe is van mij, ook in een corporate LMS. Als ik weg ga bij een bedrijf wil ik mijn leertraject en ervaringen meenemem. Voor Leertechnologie ligt hier een uitdaging.

Conclusie: de boel is waziger geworden, de voorspelbaarheid van veel dingen is kleiner geworden. What’s the next big thing?

Bert vraagt zich af of een groot systeem wel zo nodig is. Hij stelt de vraag wie het erg vindt om veel verschillende applicaties te gebruiken.

De laatste stap van de tijdmachine is de toekomst. Waar gaan we naar toe.

It’s a small world after all & it’s a fast world after all. We zullen hier mee om moeten gaan.

Bert gaf in een hoog tempo een zeer interessante visie op leren en de positie van de lerende. En maakte ongegeneerd reclame voor zijn boek… Daar help ik hem graag mee, heb er net een exemplaar van bemachtigd: http://www.homocompetens.com/ zou u ook kunnen doen!

E-learningcongres: Terugblik

Een korte terugblik met de highlights op de woensdag van het Nationale e-Learning Congres.

  • Mien Segers: Beste verhaal van de dag, goed onderbouwd. Veel duidelijke voorbeelden. Feedback is zeer belangrijk, zorg dus dat je dat goed faciliteert.
  • Informeel leren verkoopt niet, noem het liever Performance support (Bob Mosher).
  • Veel traditionele ‘stands’ ook op het ervaringsplein (vond ik weinig inspirerend).
  • Leuke mensen ontmoet, in de e-learningwereld hangt een goede vibe.
  • Weinig vernieuwende presentatievormen.
  • Veel positieve reacties op mijn blogs, erg intensief om te doen maar wel heel erg leuk.
  • Twitter backchannel was op dinsdag veel te veel gericht op marketing ipv inhoud. Woensdag werd dat stukken beter.
  • Prachtige ruimte, beter dan voorgaande jaren, nog niet optimaal voor de stands op de tweede ring…

Tot volgend jaar!

Reactie op: Wim Veen’s homo zappiens

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Zo, wat een dag. We gaan de laatste sessie in: Wim Veen vertelt over Homo Zappiens. Ik ben benieuwd want ik heb voor aanvang het idee dat Wim het hier al eens eerder over heeft gehad, zouden de homo zappiens zijn ge-evolueerd of zijn ze inmiddels doorgedrongen in de beroepsbevolking. We gaan het zo horen…

… Aanvang. Huh? Keukenpraat uit Delft. Niet homo zappiens? Dat belooft wat! We krijgen dus een kijkje in de keuken.

We mogen kiezen: reputatiesystemen of games. We kiezen games.

Volgens Veen zien we In Serious games we trouwens niets terug van de elementen die gewone games zo leuk maken. Oei, dat klinkt niet best.
Veen gaat van start met drie principes voor betrokkenheid van gamers bij games:
- ownership
- uitdaging
- motivatie
Tegenstrijdig dus met de manier waarop e-learning wordt ontwikkeld. Diploma’s zijn uit, referentiesystemen zijn in. Communicatie daar gaat het volgens Veen om.

Veen bespreekt een aantal games en laat zien hoe de drie genoemde principes terugkomen in de games.

Hij wijst op de rol van relevantie. Wanneer je mensen iets wilt leren is relevantie van de taak belangrijk om de motivatie van de lerende vast te houden.

Veen houdt een pleidooi voor het laten gamen van medewerkers. Ze zouden op strategisch en analytisch vlak beter gaan functioneren.

Ik geloof wel in games. Ook wel in serious games. Ik miste vooral praktische handvatten voor het ontwerpen en implementeren van deze games. Het zomaar spelen van games; leidt dat op tot werknemers die hun werk beter doen, of tot personen die een grote algemene ontwikkeling hebben. Zomaar gamen is dan net als informeel leren, en daar ligt nou juist het pijnpunt voor leren door games in organisaties. Want zoals Bob Mosher in de vorige sessie al zei: there is no CFO who will invest in informal learning… Call it performance support.

Wanneer we het hebben over serious gaming hebben we het over drie dingen:
- content
- gevoel
- interactie met omgeving

De parallel die Veen legt tussen games en de context van organisaties is aardig, veel sociale principes in games zie je terug in de echte wereld. Of is het juist andersom? Zien we de echte wereld terug in games?

Weinig gamers in de zaal maakt het voor Veen lastig om zijn gamewereld tot de verbeelding te laten spreken.

Uiteindelijk komt Veen terug op de essentie van serious games: we leren van spelen. Dat zit in onze natuur. Met de juiste content, gevoel/emotie en interacite kunnen we dit gebruiken voor opleidingen en trainen van werknemers.

Veen stelt dat de rol van contentproviders zou moeten verschuiven naar het in contact brengen van lerenden. Zoiets als facebook deed, maar dan anders. Meer zoals glovico.com en openstudy.com.

O, en daarnaast stelt Veen en passant ook nog dat mensen niet meer leren in cursussen, en we moeten allemaal World of Warcraft spelen. Doen we Wim, toch?

Reactie op: Bob Mosher

E-learning congres 2011
Vandaag is het Nationale E-learningcongres in Eindhoven. Ik probeer in korte posts verslag te doen van wat ik hoor en zie.

Applaus vooraf! Nog niet eerder gehoord vandaag! Beetje timide reactie van de zaal op de vraag hoe het congres bevalt, we moeten weer op gang komen.

Bob stelt vragen wie er actief zijn op social media. Maar ook wie er nog een email account hebben: iedereen… Maar email? “that’s not social enough!” stelt Bob. We worden langzaam wakker.

Er wordt een een video getoond (link post ik later). De video gaat over de impact van social op ons leven. U kent het wel: grote getallen en feitjes met harde muziek! Toch nog steeds interessante feitjes, dat wel…

De vraag na afloop is hoe al deze veranderingen ons werk in opleidingen en HRD beinvloeden. Bob stelt de vraag of we hier klaar voor zijn. Traditioneel gezien is de onderwijswereld volgens Bob niet de meest innovatieve. Hij Illustreert dit met livebloggende studenten… (tsja Bob, als dat het criterium is, dan ben ik er klaar voor!)

Hoe kunnen we het beter doen? Daarvoor heeft Bob een aantal doelen vastgesteld voor vandaag. Hier komen ze:
Bob’s Goals of today:
- have a dialogue,
- create a better understanding of informal learning design strategy
- create an holistic learning ecosystem (wtf?), ofwel een virtuele leeromgeving.

“Whatever we do it’s all about performance, not learning”. De paradox is juist dat we heel veel aandacht besteden aan Formele training maar dat het verschil wordt gemaakt op de werkvloer. Na drie weken is de meeste impact van training alweer weggezakt. Conclusie: Er is dus te weinig aandacht voor performancesupport.

Social media en performancesupport is volgens Bob de oplossing. Tip van Mosher: noem het geen informal learning, noem het performance support, er is namelijk geen CFO die budget voor informeel leren vrij zal maken.

Wanneer leren mensen? Mosher roept dat er een noodzaak moet zijn om te leren.
The five moments of need:
- when people learn for the first time
- when wanting to learn more
(deze twee passen bij formele leerinterventies)

- when trying to remember and/or apply
- when things change
- when something goes wrong
( typische vormen van informeel leren)

Mosher stelt dat we als we deze needs bij elkaar brengen er sprake is van echt ‘blended learning’, de rest noemt hij hooguit blended training…

Mosher bespreekt de mogelijke invulling van de “5 needs” aan de hand van een model ( afbeelding volgt later). Hij maakt hiermee de verhouding tussen formeel en informeel leren inzichtelijk.

Hij sluit af met de verschillen tussen learning 1.0 en Learning 2.0, en geeft de volgende vraag mee naar huis: How passive are your learners and how supporting is your ecosystem?

Mosher legt hier en daar de vinger op de zere plek, “sharepoint? Come on!!!” roept hij over “the most abused product”. Tegelijk trapt hij open deuren in. Dat geeft niet want hij gebruikt dit om de zaal een spiegel voor te houden. Hij laat de standaardzinnen “in this lesson you will … learn” door het publiek aanvullen. Hij brengt het met een Amerikaans enthousme. Zijn we wakker?

@Bob Mosher, thank you for the presentation, if you want a translation of this post please invite me to come over ;)